Niet de laatste dagen van mn leven, maar de laatste dagen van mn leven op Curacao (Alhoewel het verschil tussen deze twee dingen nihil is volgens de liefhebbers van het leven op dit prachtige eiland). Morgenmiddag 5 uur lokale tijd vlieg ik weer terug naar het pitoreske en o zo gezellige Nederland. Weg van de hoge tropische temperaturen, de goedkope restaurantjes en de met aantrekkelijke stagaires overspoelde uitgaansgelegenheden. Zeg maar dag tegen de vissen in de azuurblauwe zee, de hond Senior el Taco en natuurlijk de papegaai Boka; inspiratiebron voor de filmreeks "Death Wish". Het was de eerste keer in mijn 22 jarige leven dat ik zolang van huis was, en dan ook nog in mijn eentje. Natuurlijk zat ik bij Michel en Iny -die ik al een groot deel van mijn leven ken- maar ik ging wel alleen het vliegtuig in en uit. Ik moest zelf dingen ondernemen en dingen uitzoeken en het was voor mij dan ook de eerste sprong in het pierebadje van het "Het grote de-rest-van-je-leven-zwembad". In Januari 2009 wil ik de sprong naar het diepe wagen en voor een jaar richting het land verhuizen waarin zojuist een fantastische gebeurtenis heeft plaatsgevonden; de verkiezing van een "zwarte" president.

Ik heb tot na middernacht de verkiezingen live gevolgd en het was prachtig om te zien. En John McCain hield dan ook een prachtige verliezersspeech voor de teleurgestelde republikeinen waarin hij oprecht alle succes wenste aan Obama en daarnaast op een mooie manier vertelde hoe veelbetekend en legendarisch dit voor Amerika zal zijn. Het feit dat Obama miljoenen nieuwe jonge kiezers en "minderheden" als de Latino’s, Afro-Amerikanen en de mensen met lage inkomens, naar de stembussen heeft gehaald is zeer belangrijk voor het land en voor de rest van de wereld. En hoewel er nog genoeg mis is met Amerika, sommige van Obama zijn standpunten en de Economie, het blijft een grote stap voorwaarts.

Het is de bedoeling dat ik begin 2009 een jaar in San Francisco ga studeren op de School voor Music Production; Pyramind. Ik ga daar een 1 jarige opleiding volgen tot Electronic Music Producer waarin ik naast het maken en opnemen van muziek ook ondernemerschap, muziektheorie en veel andere dingen leer. op www.pyramind.com staat alle info, voor de mensen die het interessant vinden! Het hangt van een heleboel dingen af of het daadwerkelijk Januari gaat worden, maar dat ik erheen ga, is duidelijk.. En als ik ga, het ik alvast iets voorbereid:

Het gaat zowieso een avontuur worden met veel hindernissen en obstakels, maar ik ben vastbesloten om de obstakels op mijn pad met ferme stappen te overbruggen en jullie, het volk, kunnen er zeker van zijn dat ik, Bowe Frankema, de 23343563234ste inwoner van het geweldige land dat wij Amerika noemen, zal overwinnen. Ik zal mijn doelen verwezenlijken, ik zal jullie, mezelf en de almachtige God niet teleurstellen, en niets.. ik zeg jullie; Niets.. .zal mij in de weg staan bij het verwezenlijken van mijn doel; het afronden van de studie die op mijn pad is gekomen. En jullie kunnen er zeker van zijn dat ik ten allen tijde de door mij gestelde beloftes zal nakomen. Het is tijd voor verandering. En ik kom van ver, dat is duidelijk. Maar zodra ik mijn voeten heb genesteld in de grond op het prachtige land dat Amerika heet, zal ik met ferme stappen op mijn doel afgaan. Ik zal muziek maken. Ik zal tot grote hoogte stijgen met de kracht van familie, vrienden en god achter mij en zal binnen een jaar overwinnen! Ik zal ten allen tijden in mijn hoofd houden hoe ik hier gekomen, en zal mijn achtergrond niet verloochenen. Er gingen boze tongen rond, dat ik door mijn aandoening niet in staat zou zijn om te doen wat ik zou moeten doen. Dat ik niet klaar was voor de grote taak die mij te wachten zou staan. Toch sta ik hier nu. En zie ik eruit alsof ik er niet klaar voor ben?. Zijn er nog steeds mensen die twijfelen aan mijn kunnen? Dan vraag ik hierbij om mij nog eens te bekijken. You may like what you see *steekt vuist in de lucht*

Bedankt, God zegene jullie allemaal en God zegene Amerika!